Τα παιχνίδια Ερντογάν και η αντίδραση μας

  • Να κτίσουμε πάνω στην κοινή ευρωπαϊκή πολιτική άμυνας και ασφάλειας

 

Μπορεί τα μάτια όλων μας να είναι στραμμένα στον κορωνοϊό και τις τεράστιες επιπτώσεις του στην οικονομία, ωστόσο υπάρχουν παράλληλες σοβαρές εξελίξεις που επηρεάζουν το μέλλον του τόπου.

 

Αναφερόμαστε στο γεωστρατηγικό παιχνίδι που παίζει η Τουρκία στην περιοχή μας καθώς και στις προθέσεις του Ερντογάν και των εγκάθετων του να δημιουργήσουν νέα τετελεσμένα στην Κύπρο, όπως είναι το άνοιγμα των Βαρωσίων.

 

Τα δύο αυτά θέματα μπορεί να ατόνησαν, λόγω της εκδήλωσης της πανδημίας, όμως οι Τούρκοι συνεχίζουν ακάθεκτα τον αμανέ τους.

 

Με βάση τις τελευταίες εξελίξεις, η Τουρκία δεν πρόκειται να κάνει πίσω ούτε στη διεκδίκηση ΑΟΖ στο Αιγαίο, ούτε στις προκλήσεις της σε οικόπεδα της Κύπρου στην Ανατολική Μεσόγειο. Την ίδια ώρα προγραμματίζεται να ανοίξει για δικούς της σκοπούς το Βαρώσι και να μετατρέψει την Αγία Σοφία στην Κωνσταντινούπολη σε τζαμί.

 

Όλα αυτά, εντάσσονται σ’ ένα συγκεκριμένο σχέδιο του Ερντογάν, που σκοπό έχει να πιέσει την Ελλάδα και την Κύπρο να τον παραχωρήσουν κι’ άλλα δικαιώματα στην περιοχή.  

 

Οι σχεδιασμοί του άρχισαν ήδη να ταρακουνούν γεωστρατηγικές ισορροπίες και να προκαλούν ανησυχίες για ολόκληρη την περιοχή. Ειδικά, η συμφωνία του με την Τρίπολη και η στρατιωτική εμπλοκή του στη Λιβύη, φαίνεται ότι ανοίγουν μεγάλα ζητήματα που έχουν να κάνουν με γεωστρατηγικά συμφέροντα πολλών χωρών.

 

Ο Ερντογάν, παρά τα πολλά εσωτερικά προβλήματα του και τα αδιέξοδα στην οικονομία του, βρίσκει τους τρόπους να αναστατώνει την περιοχή μας και να αποτελεί τον κύριο ταραχοποιό της Ανατολικής Μεσογείου.

 

Ούτε οι συστάσεις της Ε. Ένωσης, ούτε οι αντιδράσεις της Γαλλίας, ούτε οι παραινέσεις μεγάλων δυνάμεων, τον αναγκάζουν να αλλάξει στάση και πολιτική.

 

Το πλάνο του για τη λεγόμενη «Γαλάζια Πατρίδα» προσπαθεί να το υλοποιήσει επί εδάφους και θάλασσας.

 

Το μεγάλο ερώτημα για εμάς στην Κύπρο, αλλά και ευρύτερα για τον Ελληνισμό, είναι τι κάνουμε; Πως αντιμετωπίζουμε την επιθετικότητα και την προκλητικότητα μιας χώρας που ιστορικά έμαθε να καταλαμβάνει εδάφη και να ξεριζώνει πληθυσμούς;

 

Από τη στιγμή που δεν έχουμε τη στρατιωτική δύναμη να αντιμετωπίσουμε τον Ερντογάν και τον στρατό του, είμαστε σε αδιέξοδο. Την ίδια ώρα, η πολιτική της διπλωματίας που ασκούμε εδώ και 46 χρόνια αποδείχθηκε ανεπαρκής και αποτελεσματική.

 

Τα συμφέροντα των μεγάλων πάντοτε υπολόγιζαν το μέγεθος και τον αριθμητικό πληθυσμό μιας χώρας. Ειδικά, σήμερα που η οικονομία καθορίζει τις πολιτικές των κρατών.

 

Μόνη ελπίδα μας είναι ίσως η Ε. Ένωση και αυτό υπό πολλές προϋποθέσεις, με κυριότερη πτυχή ότι πρέπει να προχωρήσει η πολιτική άμυνας και ασφάλειας της Ευρώπης. Αυτό σημαίνει ότι η Ευρώπη θα πρέπει να αποκτήσει δικό της στρατό που θα διαφυλάσσει τα σύνορα της και να προστατεύει τα κράτη – μέλη της από επιθέσεις και προκλήσεις.

 

Σήμερα, λοιπόν, Κύπρος και Ελλάδα επιβάλλεται να θέσουν επί τάπητος στην Ε. Ένωση το θέμα της αμυντικής ολοκλήρωσης της Ευρώπης. Είναι ένα θέμα πολυσυζητημένο στους διαδρόμους της Ευρώπης και αποτελεί καίριο στόχο από τον καιρό της ίδρυσης της.

 

Έχοντας και τη Γαλλία υπέρ μας, μπορούμε σήμερα να αξιώσουμε τη δημιουργία της κοινής πολιτικής άμυνας και ασφάλειας της Ευρώπης. Επικαλούμενοι το μεταναστευτικό και τις απειλές της Άγκυρας σε Αιγαίο και Κύπρο, μπορούμε να φέρουμε την Τουρκία κάθετα απέναντι στην Ευρώπη.

 

Μόνο, με τέτοιες πρωτοβουλίες μπορούν να τερματιστούν οι προκλήσεις του Ερντογάν και να σταματήσουν οι απειλές του που πυροδοτούν κρίση στην περιοχή.

 

Ι. Ιωσήφ

 

 

TAGS:
Print Friendly and PDF

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ